یادداشت های آیدین نعمتی منصور

بعد تو می تونم با هرکی باشم,اما هرجا نهبعد می تونم توهر کافه بشیم اما هرراه نهبعد تو این کوچهپابه پای منهروبه راه منهاره همراه منهبعد تو این خونهتنها پناه منهگواه اشتباه منهآره تکیه گاه منهتو داری منو به این شکنجه عادت میدیدوباره طرح خون به این روایت میدیحالا من موندمو شب سرد توخالینمی دونم کی می ایی می گردم دنبالت توهر فالیتواین شب سرد تو خالیمی گردم دنبالت توهرفالی امشبو من تموش میکنماین آخرین خاطرته که من حرومش میکنم یادداشت های آیدین نعمتی منصور...